تفاوت بیش فعالی در دختران و پسران

تفاوت بیش فعالی در دختران و پسران

تفاوت بیش فعالی در دختران و پسران

بیش فعالی از زمره ی اختلالات شایع میان کودکان در چند دهه ی اخیر در سراسر دنیا و جوامع مختلف به شمار می آید که با تشخیص زودهنگام و درمان متناسب می توان از شدت و پیشرفت بیماری کاست.

در دوران کودکی و نوجوانی، شیوع ADHD در پسرها نسبت به دخترها 4 به 1 است، در حالی که این نسبت در سنین بزرگسالی 1 به 1 می شود. علت این امر عدم تشخیص و درمان ADHD دختران در سنین کودکی است.

علائم اختلال بیش فعالی در پسران چشمگیرتر است و آن ها بیشتر از دختران رفتارهای متمایز از هم سن و سالان خود نشان می دهند، لذا تشخیص بیماری در پسران سریع‌تر است. لذا تشخیص بیماری در پسران سریع‌تر است،

برای نمونه بی‌توجهی و نادیده گرفتن موضوعات پیرامون از علائم اختلال در دختران مبتلا به بیش‌فعالی است که در پسران به جای آن انجام و بروز حرکات و رفتارهای متفاوت و غیرمنطقی بدون انگیزه قبلی و برنامه عاری از فکر انتظار می‌رود.

مشکل بزرگ در تشخيص عدم تمرکز و بيش فعالي (ADHD) در دختران اين است که نشانه ها با آنچه در مورد پسران ظهور مي کند تفاوت دارد.

نشانه ها در پسران واضح ترند. از ميان سه ويژگي که عدم تمرکز و بيش فعالي (ADHD) را تعريف مي کنند ـ بيش فعالي، رفتارهاي آني و بي توجهي ـ دو ويژگي اول بيشتر در پسران ديده مي شود و آخري در دختران، البته قطعاً گاهي تداخل هم وجود دارد.

دختران مبتلا به بیش فعالی، به جای دویدن یا بالا رفتن از جاهای بلند، زیاد حرف می زنند و پرچانگی می کنند. به علاوه احتمال ابتلا به افسردگی در دختران مبتلا به بیش فعالی 5 بار بیشتر از دختران غیرمبتلا است و افسردگی شان شدیدتر و طولانی تر است.

نتيجه تحقيق دانشمندان ثابت مي كند دختر بچه هاي مبتلا به بيش فعالي مزمن و پرخاشگري و روحيه تهاجمي بايد در همان سنين دبستان تحت برنامه حفاظتي درماني قرار گيرند تا از بروز مشكلات در سنين بزرگسالي در آنها بيشگيري شود.

گردآورنده : فریبا نقدی

، ،

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *