چند بازي مفيد با کودکان

چند بازي مفيد با کودکان

«بازي» ، فعاليتي جسمي يا ذهني هدف دار به صورت فردي يا گروهي است و موجب بروز نيازهاي کودک مي‌شود، بازي وسيله طبيعي کودک براي بيان «خود »است. «آلفرد آدلر» مي گويد: بازي را نبايد روشي براي وقت کشي دانست و «گري لندرث» اظهار مي دارد که «بازي کودک مساوي است با صحبت کردن بزرگسال ، بازي و اسباب بازي، کلمات کودکان است».

بازي ۵ ويژگي دارد:

از درون برانگيخته مي شود، آزادانه انتخاب مي شود ، لذت بخش است ، واقعيت گريز است و بازي کنان به طور فعال در آن شرکت دارند.

براي درک بيشتر دنياي کودکان بايد آن ها را در هنگام بازي مشاهده کرد.در اين جا به معرفي بازي هايي مي پردازيم که مي تواند توسط والدين و يا مربيان در مهد کودک ها براي رشد هوشي و حرکتي کودک به کار گرفته شود:

بازي تشخيص چپ و راست(هدف: جهت يابي، تصور بدني)

بازي به دو صورت انفرادي و گروهي انجام مي شود.

دستورات بازي:

-دست راست بالا

-دست چپ بالا

– دست راست و پاي چپ بالا

-دست راست و پاي راست بالا

-دست چپ و پاي راست بالا

-دست چپ و پاي چپ بالا

-با دست راست گوش چپ را بگير

– با دست چپ گوش راست را بگير.

-دست راست را روي پاي چپ بگذار.

-دست چپ را روي پاي راست بگذار.

در بازي انفرادي از کودک مي خواهيم علاوه بر تشخيص چپ و راست خود، چپ و راست فرد مقابل را که مي تواند راهنما باشد، تشخيص دهد. دستورات مي تواند به اين شکل باشد:

-دست راست خودت را روي پاي چپ من بگذار.

– با دست چپ دست راست من را بگير.

-پاي چپ خود را مقابل پاي راست من بگذار.

-با دست چپ گوش راست من را بگير.

-دست راستت را روي پاي چپ من بگذار.

کودک بايد در ضمن اجرا با صداي بلند کاري را که انجام مي دهد، تکرار کند مثلا «با دست راستم گوش چپ شما را گرفتم».

بازي نقش معکوس(هدف: درک احساسات ديگران، آموزش مسائل اجتماعي و عاطفي)

دو صندلي مقابل يکديگر قرار مي دهيم و از کودک مي خواهيم که موضوعي را در ارتباط با معلم يا پدر و مادرش به صورت نمايشي بازي کند.

کودک بايد روي يک صندلي نقش خودش را بازي کند و بر روي صندلي ديگر نقش فرد مقابل خود را که مي تواند معلم، خواهر، پدر يا مادر باشد، بازي کند.

مي توانيد موضوع را انتخاب کنيد. به اين صورت که به کودک بگوييد روي يک صندلي نقش معلم و روي صندلي ديگر نقش دانش آموزي را بازي کند که تکاليف خودش را ننوشته است.

بازي نقش(هدف: آموزش مسائل اجتماعي، برخورد با موقعيت هاي مختلف ، رفع خجالت)

از کودکان مي خواهيم نقش هاي مختلف را به صورت انفرادي يا گروهي و حالت تئاتر اجرا کنند. کودکان مي توانند از قبل با يکديگر هماهنگي نمايند و با رقابت در دو گروه نمايش را اجرا کنند. نقش ها و موضوعات مي تواند درباره مسائل خانوادگي: پدر، مادر، خواهر، برادر و…، مسائل مدرسه: معلم، مدير، ناظم، دانش آموزان، سرايدار و… مسائل اجتماعي: احوال پرسي، خداحافظي ، احترام به ديگران، پرهيز از خشونت با نمايش دعواهاي ساختگي و…باشد.

بازي آموزش نقش(هدف: نحوه برخورد با موقعيت هاي مختلف،افزايش توان کلامي، حافظه)

تئاتري براساس موضوعي انتخاب مي شود، مثل کودکي که نمرات خود را از مدرسه گرفته و به پدرش نشان مي دهد.حرکات ضمن بازي و محاورات کلامي بايد به کودک آموزش داده شود.

کودکان بايد همين موضوع را بازي کنند، چون ايفاي نقش چندين بار تکرار مي شود کودکان نيز مسائل را حفظ مي کنند، حرکات را مي آموزند، اجرا مي کنند و مي دانند که در مقابل موقعيت هاي گوناگون چه واکنش کلامي يا حرکتي از خود بروز دهند در اين بازي راهنما به عنوان کارگردان نقش مهمي دارد و بايد رهبري نقش ها را بر عهده گيرد.

علي‌رضا واقف-روان‌شناس کودک
خراسان

، ،

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *